سخنان به صعصعه رسيد ، نامه‌اى به عقيل نوشت كه ترجمه آن چنين است . بسم الله الرحمن الرحيم « ياد خدا برتر از هر چيز است و همه به نام او آغاز مىكنند . شما اهل‌بيت كليد دنيا و آخرتيد . سخن تو با دشمن خدا و رسول خدا ( معاويه ) به گوش غلامت رسيد ، شكر خدا گفتم و از او خواستم تا تو را به درجه‌اى بلند و تكيه گاهى نورانى برساند . و بدان ، كه استوانه سياه و ظلمانى تكيه‌گاه كسانى است كه دين خدا را ترك گفته‌اند ، اگر خواهشهاى نفسانى ، تو را وادار كرده كه براى گرفتن مال و منال نزد معاويه به روى - تو خود تمام صفات او را مىدانى - پس حذر كن از اين كه آتش او دامنگيرت شود و تو را از امام و حجتت گمراه كند ؛ زيرا خداوند صفات پستى را كه در ديگران وجود دارد از شما اهل بيت زدوده ، و آنچه از فضل و نيكى به ما رسيده از ناحيهء شما است . خداوند شما را بلند مرتبه قرار داده و از مقام شما حمايت مىكند و آثار شما را باقى مىگذارد ؛ زيرامنزلت شما منزلتى است پسنديده و قدر و شرافت شما مورد حمايت پروردگار و آثار شما نورانى است . شما نردبان خدا به سوى بندگان او و وسيلهء رسيدن به راه حق هستيد ، دست شما برتر و چهره‌هاى شما نورانى است . » « 1 » ب . صعصعه و عثمان : روزى عثمان بالاى منبر بود ، صعصعه از جاى برخاست و گفت : اى عثمان تو كج رفتى ، امت نيز كجى پيشه كرد . تو به راه راست برو تا امّت نيز راه راست درپيش گيرند . « 2 »

--> ( 1 ) . مروج الذهب ، ج 3 ، ص 37 - 38 . ( 2 ) . تهذيب تاريخ دمشق ، ج 6 ، ص 426 .